Down Down Under
Voor sommige mensen is een tunnelvisie eerder een voor- dan een nadeel. Neem bijvoorbeeld Nicholas Bolton (28).
Nicholas wie?
In Nederland kennen maar weinig mensen the cockiest kid in class, maar hij is wereldberoemd in Australië. Opvallend is dat veel jonge Australiërs met hem weglopen, maar dat het gevestigde zakenleven weinig van hem moet hebben. Hem wordt verweten dat hij ‘(…) het topje is van de snotneus-ijsberg’ (bron: Sydney Morning Herald).
Het verhaal begint in 2008. Het consortium BrisConnections, onder leiding van de zakenman Trevor Rowe (60), gaf aandelen uit voor de bouw van een toltunnel die Brisbane Airport moest aansluiten op de stad. Thiess John Holland regelde de bouw, Deutsche Bank en Macquarie gaven de aandelen uit voor 1 Australische dollar per stuk. De beide banken verplichtten kopers om later nog eens in twee termijnen 1 dollar per aandeel betalen.
Het werd najaar 2008… de mondiale financiële crisis sloeg ook hard toe in Australië.
De BrisCon-aandelenkoers zakte tot 0,1 dollarcent per stuk. Veel beleggers die wél in koopjes en minder in prospectussen ge nteresseerd waren, stapten in. Die mensen waren onwetend van de ‘twee termijnen’-regel. Bolton profiteerde van de paniek die ontstond nadat deze groep weet kreeg van die regel. Hij kocht veel van hun aandelen op en werd de grootste aandeelhouder (19,5% van de aandelen in zijn bezit).
Bolton riep vorige week een speciale aandeelhoudersvergadering bijeen, waar hij herstructurering van BrisConnections prominent op de agenda zette. Maar opkomen voor de kleine belegger en een eind maken aan dat onzinnige ‘twee termijnen’spel was er niet bij. Bolton verkocht namelijk zijn stemrecht voor 4,5 miljoen Australische dollar (ca. € 2500000) aan – u raadt het al – Thies John Holland. BrisConnections kon tegen de herstructurering stemmen… het bedrijf bleef hierdoor intact, net als het onzalige twee-termijnensysteem.
Was getekend Nick Bolton… Evil never looked so damn good.
Het verhaal raakt me om verschillende redenen. Zo ziet Bolton eruit als een ‘romantische dichter meets Jake Gyllenhaal’. Maar hij gedráágt zich niet zo, sterker nog: geld is wat hem drijft. Emotie? Ehmmm… is dat de adrenaline na een geslaagde verkoop? Verder denk ik: ‘Leuk h , broekemans, kleine beleggers besodem*&teren?’ Oké, die beleggers valt het nodige te verwijten, maar Bolton had erboven moeten staan. Hij komt al uit een rijke familie en had het geld van die deal niet echt nodig. Hij maakt gehakt van een volksaandeel en dat is niet chique. En het meest storende: op zijn Facebook-pagina gaat hij er prat op nooit boeken te lezen, maar Charles Dickens’ Great Expectations is zijn favoriete boekverfilming.
On-be-grijpelijk, iemand die zoiets doet en Dickens waardeert! Een schrijver die sociale misstanden aan de kaak stelde en de corrumperende invloed van geld beschreef. Ik snap het niet. Maar goed… misschien stond Great Expectations aan toen hij koalabeertje speelde met zijn vriendin.
Nog wat kijktips voor de heer Bolton, als hij klaar is met zijn uitbeenklussen down under. Dickens schiep ook de vrek Ebenezer Scrooge in A Christmas Carol. Maar nee… dat vergt in Australië (30 graden met kerst!) wat te veel van de verbeelding. Dan liever een andere negentiende-eeuwer, luisterend naar de prachtige naam William Makepeace Thackeray. Hij schreef Vanity Fair… een boek dat barst van het geld en vol zit met charmless men and women. Een aanrader, bovendien zit Reese Witherspoon in de meest recente verfilming. O vrouwe Reese, moge Uw Genade neerdalen op hen die aandeelhoudersvergaderingen bezoeken, daartoe gezeten zijn in een zaaltje met systeemplafond, temidden van verkoudheid veroorzakende airco en rondzingende microfoons met daarachter... Nick Bolton
Owen van Oers
